Categorieën
Artikelen

Hidden Heroines of Chaos: Ellen Fetter and Margaret Hamilton | Quanta Magazine

Twee vrouwelijke programmeurs speelden een cruciale rol bij het ontstaan van de chaostheorie. Hun voorheen onvertelde verhaal illustreert de veranderende status van berekeningen in de wetenschap.

Twee vrouwelijke programmeurs speelden een cruciale rol bij het ontstaan van de chaostheorie. Hun voorheen onvertelde verhaal illustreert de veranderende status van berekeningen in de wetenschap.

Ellen Fetter en Margaret Hamilton waren verantwoordelijk voor het programmeren van de enorme computer uit de jaren zestig die vreemde aantrekkingskrachten en andere kenmerken van de chaostheorie zou ontdekken.

Iets meer dan een halve eeuw geleden begon de chaos uit een beroemd experiment te komen. Het kwam niet van een petrischaal, een beker of een astronomisch observatorium, maar van de vacuümbuizen en diodes van een Royal McBee LGP-30. Deze ‘bureaucomputer’ – zo groot als een bureau – woog zo’n 800 pond en klonk als een passerend propellervliegtuig. Het was zo luid dat het zelfs een eigen kantoor kreeg op de vijfde verdieping in gebouw 24, een saaie structuur nabij het centrum van het Massachusetts Institute of Technology. Instructies voor de computer kwamen uit de gang, van het kantoor van een meteoroloog genaamd Edward Norton Lorenz.

Het verhaal van chaos wordt meestal als volgt verteld: met behulp van de LGP-30 deed Lorenz paradigma-vernietigende ontdekkingen. Nadat hij in 1961 een reeks vergelijkingen in de computer had geprogrammeerd die toekomstig weer zou simuleren, ontdekte hij dat kleine verschillen in startwaarden tot drastisch verschillende resultaten konden leiden. Deze gevoeligheid voor beginomstandigheden, later gepopulariseerd als het vlindereffect, maakte het voorspellen van de verre toekomst een dwaze boodschap. Maar Lorenz ontdekte ook dat deze onvoorspelbare resultaten ook niet helemaal willekeurig waren. Toen ze op een bepaalde manier werden gevisualiseerd, leken ze rond te slenteren rond een vorm die een vreemde attractor wordt genoemd

Het verhaal van chaos wordt meestal als volgt verteld: met behulp van de LGP-30 deed Lorenz paradigma-vernietigende ontdekkingen. Nadat hij in 1961 een reeks vergelijkingen in de computer had geprogrammeerd die toekomstig weer zou simuleren, ontdekte hij dat kleine verschillen in startwaarden tot drastisch verschillende resultaten konden leiden. Deze gevoeligheid voor beginomstandigheden, later gepopulariseerd als het vlindereffect, maakte het voorspellen van de verre toekomst een dwaze boodschap. Maar Lorenz ontdekte ook dat deze onvoorspelbare resultaten ook niet helemaal willekeurig waren. Toen ze op een bepaalde manier werden gevisualiseerd, leken ze rond te slenteren rond een vorm die een vreemde attractor wordt genoemd

Lees het volledige artikel op Quanta Magazine.

Een artikel van Olena Shmahalo / Quanta Magazine

— Lees op Quanta Magazine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.