Pluto had mogelijk al kort na ontstaan een oceaan | De Volkskrant

Onder het oppervlak van Pluto klotste al miljarden jaren geleden een grote oceaan, stellen onderzoekers. Op de verre wereld waren de omstandigheden misschien zélfs geschikt voor buitenaards leven.

Onder het oppervlak van Pluto klotste al miljarden jaren geleden een grote oceaan, stellen onderzoekers. Op de verre wereld waren de omstandigheden misschien zélfs geschikt voor buitenaards leven.

Auteur George van Hal


(Hier een fragment van het artikel op de Volkskrant. Voor het volledige artikel klik op de link onderaan)


Op een grove vijf miljard kilometer van de aarde, onder het oppervlak van dwergplaneet Pluto, vind je waarschijnlijk de verste oceaan in het zonnestelsel. Die mysterieuze waterwereld ontstond zelfs al veel eerder dan gedacht, speculeren onderzoekers in het huidige nummer van het vakblad Nature Geoscience.

Tot nog toe gingen wetenschappers er vanuit dat Pluto ontstond als een bevroren bal van rots (aan de binnenkant) en ijs (aan de buitenkant). Door straling afkomstig van in de dwergplaneet aanwezig radioactief materiaal, zou een deel van dat ijs langzaam gesmolten zijn, als een sneeuwbal die je op een laag standje in de magnetron legt. Uit dat smeltwater ontstond onder het oppervlak vervolgens een aan het zicht onttrokken oceaan.

Bevroren oppervlak

Toen de onderzoekers dat scenario simuleerden, bleek echter dat je daarmee niet het scheurenpatroon kan verklaren dat ruimtesonde New Horizons vastlegde op de foto toen hij in 2015 langs Pluto vloog. Waarschijnlijker is daarom dat de dwergplaneet zo’n 4,5 miljard jaar geleden een warme geboorte kende, stellen zij. 

Volgens de onderzoekers kan het samenpakken van steeds meer materiaal tijdens de beginjaren van het hemellichaam al voldoende warmte hebben geproduceerd om een oceaan van vloeibaar water mogelijk te maken. Die oceaan heeft het in dat ‘warme’ scenario tot de dag van vandaag overleefd, ondanks de verre afstand van Pluto tot de zon.

Omdat water bij ontdooien krimpt en bij bevriezen uitzet, moet de planeet in een ‘koud’ scenario zijn samengetrokken toen het ijs begon te smelten, zegt Carver Bierson (University of Califonia) in een persverklaring. ‘Maar als de planeet juist warm ontstond, is het oppervlak uitgezet toen de oceaan bevroor.’ Volgens hem kan dat scenario het scheurenpatroon dat New Horizons zag op het oppervlak beter verklaren. 

Planetair geoloog Wim van Westrenen (Vrije Universiteit Amsterdam) noemt het onderzoek heel interessant. ‘Het laat goed zien wat we nu al kunnen in dit vakgebied’, zegt hij. ‘Hoewel de onderzoekers noodgedwongen nog veel aannames moeten doen, weten we dankzij New Horizons ook meer van de hemellichamen in de Kuipergordel’, zegt hij, verwijzend naar de band vol grote en kleine rotsblokken die nog voorbij de laatste planeet Neptunus rond de zon draaien.

— Lees het volledige artikel op De Volkskrant

.

Geef een reactie