Categorieën
Blog

Als er wormgaten bestaan, kunnen we er dan echt doorheen reizen?

Deze ultieme kosmische snelkoppelingen kunnen ruimtevaart gemakkelijker maken. Maar bestaan ze.


Martin Knops:

Wormholes zijn een bekend begrip in science fiction series zoals Star Trek. Een Wormhole zou je kunnen voorstellen als een soort tunnel in de ruimte, die, als je er doorheen reist, je naar een andere dimensie of “deel” van het heelal zou kunnen brengen. Sneller dan het licht. Iets dat in onze huidige wetenschappelijke vastgestelde en bewezen wetten niet mogelijk is.

Niets kan sneller dan de lichtsnelheid. (En we zijn al helemaal niet in staat om deze snelheid te benaderen). Deze wetmatigheid is vastgelegd in de theorieën van Albert Einstein o.a. in zijn theorieën over zwaartekracht zoals de relativiteitstheorie. (Het gaat te ver om dit hier verder uit te diepen, maar zijn beroemde formule E=MC2 is hierin een kernbegrip)

Persoonlijk is dit mijn mooiste fantasie: de lichtsnelheid, -reizen in de tijd – wormholes en dimensies. Het zijn begrippen. Maar helaas slechts begrippen – om het zo maar te noemen – :natuurkundig gezien is het hiervoor aangehaalde basisprincipe in onze fysica een vastgesteld gegeven en ook bewezen en (nog) niet weerlegd door andere theorieën. Al komen er steeds meer ontdekkingen, vooral in de quantum theorieën, die … ik zeg het voorzichtig… wel eens kunnen leiden tot andere inzichten.


Lees dit artikel van Bill Andrews

Op Astronomy


Martin Knops:

(Hier volgt het artikel in de Nederlandse (Google) vertaling. Het oorspronkelijke artikel is in het Engels:)

Wormholes maken de beste snelkoppelingen in het universum. Dat is letterlijk waar, aangezien die theoretische dingen verre uithoeken van de kosmos (of zelfs verschillende universums) met elkaar kunnen verbinden, waardoor een reiziger ergens heen kan gaan zonder dat hij tussendoor ergens heen moet.

Maar wormgaten bieden schrijvers ook de perfecte manier om die vervelende lichtsnelheid te omzeilen, de snelheidslimiet van het universum en de belemmering om snel door de kosmos te reizen. Als personages in sciencefiction niet maanden of jaren nodig hebben om tussen werelden te reizen, is een wormgat waarschijnlijk de reden.

Jammer dan dat, voor zover we weten, die dingen niet bestaan.

Oh, er kunnen wormgaten bestaan. We weten gewoon niet of ze dat echt doen. Of trouwens, als ze voor ons nuttig zouden zijn als potentiële snelkoppelingen.

Maar sinds Albert Einstein zijn algemene relativiteitstheorie publiceerde, hebben we de wiskundige taal om deze fantastische structuren te beschrijven en voor te stellen. In die tijd noemden wetenschappers ze echter “eendimensionale buizen” en eenvoudigweg “bruggen” – in feite wordt de term “Einstein-Rosen-brug” nog steeds semi-uitwisselbaar gebruikt met “wormgat” (de “Rosen” is Israëlisch natuurkundige Nathan Rosen).

Het was de Amerikaanse natuurkundige John Wheeler die de vermiculaire volkstaal bedacht in een Annals of Physics-paper uit 1957: ‘Deze analyse dwingt iemand situaties te overwegen’, schreef hij, ‘waar er een netto stroom van krachtlijnen is, door wat topologen zouden noemen’ een handvat ‘van de meervoudig verbonden ruimte, en wat natuurkundigen misschien worden verontschuldigd voor het levendiger noemen van een’ wormgat ‘.’
Verleidelijke natuurkunde

Het is een gelukszaak, want die levendige naam helpt precies te beschrijven waar we het over hebben. De kromming van de ruimte en de krachtlijnen betekenen misschien niet veel voor de meeste mensen, maar wie kan zich niet voorstellen dat een worm zich een weg baant door een appel of stuk hout? De resulterende tunnel, die een deel van het oppervlak verbindt met een ander verder weg gelegen deel, is de perfecte metafoor voor iets dat anders afgelegen locaties in het universum kan verbinden.

En omdat Einstein ook aantoonde dat ruimte en tijd fundamenteel met elkaar verbonden zijn, kan het reizen door een wormgat ons niet alleen naar een andere verre plaats brengen, maar het kan zelfs dienen als een kortere weg naar een andere tijd.

De term wormgat werd in 1957 bedacht door de Amerikaanse natuurkundige John Wheeler. Hij noemde ze naar de letterlijke gaten die wormen achterlaten in fruit en hout. Voordien werden ze eendimensionale buizen en bruggen genoemd.

Geen wonder dus dat ze zo populair zijn geworden in science fiction. In het echte leven is de snelheid van het licht het einde van de lijn: niets met massa kan ooit sneller accelereren. Dat betekent dat zonlicht meer dan 5 uur nodig heeft om Pluto te bereiken en jaren om andere sterrenstelsels te bereiken. En het is het zeldzame verhaal dat profiteert van het dwingen van zijn personages om jaren te wachten om ergens te komen

Wormgaten zijn dus de perfecte manier om de snelheidslimiet van Einstein te omzeilen en ervoor te zorgen dat je helden en schurken binnen een redelijke tijd door de melkweg reizen. Bovendien laten ze het element van tijdreizen toe om het verhaal te betreden, allemaal zonder enige natuurkundige wetten te overtreden.

De echte vraag is dus: kunnen echte mensen ook profiteren van wormgaten? Het antwoord is … misschien?
Wither Wormholes?

Het eerste probleem voor elke ontdekkingsreiziger die vastbesloten is een wormgat te onderzoeken, is er gewoon een te vinden. Hoewel het werk van Einstein zegt dat ze kunnen bestaan, kennen we er momenteel geen. Ze zijn misschien eigenlijk onmogelijk, verboden door een of andere diepere fysica die het universum gehoorzaamt, maar we hebben het niet ontdekt.

Het tweede probleem is dat wetenschappers, ondanks jarenlang onderzoek, nog steeds niet echt zeker weten hoe wormgaten zouden werken. Kan elke technologie ze ooit maken en manipuleren, of maken ze gewoon deel uit van het universum? Blijven ze voor altijd open of zijn ze slechts voor een beperkte tijd te doorkruisen? En misschien wel het belangrijkste: zijn ze stabiel genoeg om mensen te kunnen vervoeren?

Het antwoord op al deze: we weten het gewoon niet.

Maar dat betekent niet dat wetenschappers er niet aan werken. Ondanks het ontbreken van echte wormgaten om te bestuderen, kunnen onderzoekers nog steeds Einsteins vergelijkingen modelleren en testen. NASA heeft decennia lang legitiem wormgatonderzoek uitgevoerd en een team beschreef juist dit jaar hoe reizen op basis van wormgaten mogelijker is dan eerder werd gedacht.

Dat onderzoek betrof een van de meest populaire concepties van wormgaten, met zwarte gaten als een van de openingen. Maar zwarte gaten zijn beroemd gevaarlijk en strekken mogelijk iedereen uit die te dichtbij komt. Het blijkt echter dat sommige zwarte gaten objecten relatief gemakkelijk kunnen passeren. Dit zou een reiziger in staat stellen de ruimte daarbuiten te verkennen en zo een van de grootste hindernissen te elimineren om zo’n wormgat binnen te gaan. Maar nogmaals, dat is alleen als ze in de eerste plaats bestaan.

Dus, totdat we ofwel een echt wormgat vinden om te bestuderen, of ons realiseren dat ze ons niet kunnen helpen het universum te verkennen, zullen we het op de ouderwetse manier moeten doen: door raketten op lange afstand te nemen en onze gedachten op ons te richten fictieve avonturen.


Enkele linkjes welke worden aangehaald in het artikel:

Ze zijn de moeite waard om dit onderwerp verder uit te diepen als u dat wil.


http://discovermagazinehttp://discovermagazine.com/2019/may/how-to-understand-einsteins-theory-of-gravity

http://blogs.discovermagazine.http://blogs.discovermagazine.com/cosmicvariance/2011/05/16/thor-points/#.XT8kYVB7mV5

https://physics.aps.org/https://physics.aps.org/story/v15/st11

https://authors.library.caltech.edu/9262https://authors.library.caltech.edu/9262/1/MORprl88.pdf/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.