Ons Universum: waar begint en eindigt het, wetenschappelijk gezien. Missen we iets?

E=MC2 .?.

Dit is een heel lastig onderwerp. Waar de wetenschap eigenlijk nog geen goed antwoord op heeft gevonden. De laatste wetenschappelijke ontdekkingen die gedaan zijn maken het eigenlijk alleen maar moeilijker. Denk aan de snaartheorie (meerdere dimensies) of de quantummechanica.

Al deze nieuwe ontdekkingen zijn natuurlijk fantastisch. Maar er is (nog) geen samenhang. Het gaat om ontdekkingen op aparte terreinen.

Mijn vraag is en daar ben ik naar op zoek (en ik niet alleen denk ik) wie of wat kan al deze ontdekkingen samenbrengen om zo te komen tot een geheel. Ja, mogelijk tot een Unified Theory.

Voor mij en ik denk ook in de exacte wetenschap ontbreekt er iets, maar wat. Wat zien wij over het hoofd?

Moeten we toch meer onderzoek doen naar zij-instromen op wetenschappelijk terrein, die nu nog niet samengebracht kunnen worden binnen de huidige vastgestelde principes, die we momenteel hanteren zoals bij de exacte wetenschappen. Wikipedia:


“”

Exacte wetenschappen zijn de takken van wetenschap die gebaseerd zijn op natuurwetten en theorieën die gekenmerkt worden door wiskundige modelleringformele logica en (met uitzondering van de wiskunde) experimentele toetsing (de wetenschappelijke methode). Ze worden, voornamelijk in Vlaanderen, soms ook aangeduid als positieve wetenschappen, in Nederland ook als bètawetenschappen.

Welke vakgebieden er precies onder vallen, is niet eenduidig bepaald. Een ruime definitie omvat alle natuurwetenschappen en technische wetenschappen alsmede wiskunde en informatica. Een beperktere definitie sluit bijvoorbeeld (delen van) de biologie en de aardwetenschappen uit en beperkt de notie grotendeels tot wiskunde, natuurkunde en scheikunde. De Nederlandse term bètawetenschappen omvat de brede definitie.

“”


Ik ben zelf nog steeds ervan overtuigd dat de exacte wetenschap zoals astronomie, kosmologie of bijvoorbeeld quantummechanica, .. de enige ‘methode’ is om te bepalen wat ‘juist’ en ‘waar’ is. (Maar toch…? ).

De ontdekking van de quantumtheorie maakt het moeilijk. Eigenlijk een ” nieuwe” wetenschappelijke maar geaccepteerde theorie, die over het kleine in plaats van het grote gaat. Ik zeg het nu heel simpel: De zwaartekracht theorie (algemene en speciale) van Albert Einstein is de meest fundamentele natuurkunde theorie die nog steeds wordt toegepast in (o.a.) het heelal – het grote. Daarna kwam de ontdekking van de quantumtheorie die zich meer richt op – het kleine, de moleculen, neutronen etc. Momenteel worden er in de quantum theoretische wetenschap steeds weer nieuwe ontdekkingen gedaan die soms botsen met de ” klassieke” zwaartekracht theorieen.

(Vervolgens kwamen er ook de nieuwe ontdekkingen van Stephen Hawking over zwarte gaten. Het gaat veel te ver om hier verder op in te gaan.)

Hieronder meer uitleg, zie ook de linkjes, over de Quantummechanica.


“ (Quantummechanica is een natuurkundige theorie[1] die het gedrag van materie en energie met interacties van kwanta op atomaire en subatomaire schaal beschrijft. De ontwikkeling ervan sinds het begin van de 20e eeuw kan, samen met die van de relativiteitstheorie, beschouwd worden als de overgang van de klassieke natuurkunde naar de moderne natuurkunde. Kwantummechanica kwam tot stand door de inspanningen van vele eminente geleerden. Beroemd is de vijfde Solvay-conferentie van 1927 in Brussel, waarin 29 geleerden bijeenkwamen om de kwantummechanica te bediscussiëren.)”


Geef een reactie