Ons Zonnestelsel

Als men het over ons zonnestelsel heeft, dan gaat het over onze zon en de planeten die in banen rond de zon draaien. In het Menu vindt je aparte informatie over Planeten. (Ook plaats ik per planeet nieuws over de planeten zelf, zie ook weer in het Menu.)


Het Zonnestelsel

De planeten in ons zonnestelsel draaien in een vrijwel vaste baan om de Zon heen. Dit komt door de aantrekkingskracht van de Zon. Die aantrekkingskracht zorgt ervoor dat de planeten om de Zon blijven draaien en niet verdwijnen in het heelal. De aantrekkingskracht heeft te maken met een natuurkunde theorie die gaat over Zwaartekracht:

*wikipedia:

De zwaartekracht of gravitatie is een aantrekkende kracht die twee of meer massa’s op elkaar uitoefenen. De zwaartekracht is een van de vier natuurkrachten. Deze kracht is op het niveau van atomen zeer klein vergeleken met de andere krachten, maar is de meest alledaagse op macroscopische afstanden: een op elk voorwerp werkende kracht, in de richting van het zwaartepunt en evenredig met de massa van het voorwerp.[1] De zwaartekracht is op astronomische afstanden in nog sterkere mate de overheersende kracht, bijvoorbeeld tussen de aarde en de maan, tussen de zon en alle planeten en zelfs tussen sterrenstelsels, waardoor de uitdijing van het heelal tegengewerkt wordt. De zwaartekracht, die verantwoordelijk is voor het vallen van een appel, zorgt er eveneens voor dat de maan of een satelliet in een baan om de aarde blijft, dat de aarde zelf in een baan om de zon blijft draaien, en dat de zon op zijn beurt samen met alle andere sterren van de Melkweg om een zeker middelpunt heen blijft draaien.

Bovendien veroorzaakt de zwaartekracht de getijdenvelden rond het massamiddelpunt van een hemellichaam. De getijdenvelden van de zon en de maan zijn op de aarde bijvoorbeeld verantwoordelijk voor een verschijnsel als springtij.


Ons zonnestelsel is maar een heel klein gebiedje in het heelal. En vormt een piep klein onderdeel van een sterrenstelsel (ook wel de Melkweg genoemd) dat ook weer een heel klein onderdeel is van het totale heelal, waarin miljoenen andere sterrenstelsels bestaan.

Zie in het Menu bij planeten een uitleg over sterrenstelsels.

*wikipedia:

Melkweg, het Melkwegstelsel of het galactisch stelsel[2] (van het Griekse galaxias (γαλαξίας), of kyklos galaktikos = “melkcirkel”) is het balkspiraalstelsel van gemiddelde grootte, waarin het zonnestelsel met de Aarde zich bevindt. Vanaf de Aarde is de Melkweg van binnenuit zichtbaar als lichtende band die de hemel omspant, mits het donker genoeg is. Door lichtvervuiling is de Melkweg op sommige plaatsen moeilijk of niet meer te zien.

De melkweg bevat ongeveer 200 miljard sterren.

Hieronder een foto van ons zonnestelsel:

De Melkweg, waarin ons zonnestelsel zich bevindt

Het zonnestelsel is dus een klein gebiedje in ons sterrenstelsel (De Melkweg) dat uit miljoenen sterren bestaat. Zie hieronder een foto van een ander sterrenstelsel:

Een sterrenstelsel. In dit geval het “Andromeda sterrenstelsel” dat het dichtst ligt bij ons sterrenstelsel.(Melkweg)

Het Andromedastelsel of de Andromedanevel is een spiraalvormig sterrenstelsel, in het sterrenbeeld Andromeda. Het stelsel heeft dezelfde vorm als ons eigen sterrenstelsel, de Melkweg, maar is wel een stuk groter. De afstand wordt geschat op ongeveer 2,54 miljoen lichtjaar, de diameter ca. 250.000 lichtjaar.WikipediaAfstand tot de aarde: 2.537.000 lichtjaarStraal: 110.000 lichtjaarAfstand: ongeveer 2,54 miljoen lichtjaarSterrenbeeld: AndromedaRadiële snelheid: -300,0 km/sSterren: 1 biljoen


Hieronder nog wat afbeeldingen van ons zonnestelsel.

In ons zonnestelsel bevind zich ook nog een gordel van “puinstenen” ( planetoïden of asteroïden) die ook rond onze zon in een baan bewegen. Zie in de tekst hieronder (ook de linkjes) over het betreffende onderwerp:

*wikipedia:

Planetoïden (of asteroïden, zie verderop) zijn stukken materie die zich evenals planeten en dwergplanetenin een baan om de Zon bewegen. Sinds februari 2018 zijn er ruim 750.000 bekend. Verreweg de meeste daarvan hebben banen tussen de planeten Mars en Jupiter, in de zogenaamde planetoïdengordel. De grootste planetoïden hebben diameters van rond de 1000 km, maar de overgrote meerderheid is veel kleiner. Het kleinste gruis is met een telescoop niet waarneembaar, maar komt veelvuldig als vallende sterren op Aarde. De bekende planetoïden zijn van samenstelling ijsachtig, steenachtig, of ijzer- en nikkelhoudend.

(In het overzicht en in het algemeen wordt Pluto een planeet genoemd. Over de planeet Pluto, de meest ver weg gelegen planeet is er wel discussie of dit een planeet genoemd mag worden. Men noemt hem ook wel een dwergplaneet.)